preloader

preloader

Ładowanie...

dr Marta Brachowicz
Katedra Psychologii Klinicznej adiunkt Dyrektor Instytutu Psychologii
Kontakt:
  • tel. +48 18 44 99 222
  • e-mail: mbrachowicz@wsb-nlu.edu.pl
  • pokój: C217

Biografia:

Psycholog, pedagog, psychoterapeuta. Obecnie przygotowuje się do uzyskania certyfikatu psychoterapeuty European Association for Psychotherapy (EAP). Absolwentka KUL w Lublinie. W 2008 r. obroniła doktorat nt. Psychologiczne uwarunkowania radzenia sobie ze stresem niepłodności.

Człowiek od zarania dziejów zastanawiał się kim jest i dokąd zmierza. Pragnął poznawać siebie i to co go otacza.
Wiele razy słyszałam pytanie: „co mnie skłoniło do bycia psychologiem”?
Odpowiedź no cóż z jednej strony prosta i oczywista z drugiej bardziej
zaskakująca - chciałam poznać siebie, pokonać swoje ograniczenia i zmierzyć
się, w mym przypadku z kolejnym wyzwaniem, tym razem z PSYCHOLOGIĄ.
Na czym polega bycie psychologiem?
To trudne pytanie. Na co dzień spotykamy się z różnymi opiniami, stereotypami, które krążą o psychologach że „potrafią czytać jak z nut”, „analizować”, „stawiać diagnozy, opinie”, a przecież my PSYCHOLODZY - to też zwykli ludzie, którzy uczą się każdego dnia, pokonują swoje „Kilimandżaro”, ograniczenia, słabości. Którzy mierzą się z rzeczywistością, uczą się pokory w sytuacjach cierpienia, śmierci. To codzienne odkrywanie świata, często w różnych odcieniach szarości, bólu, ale i nadziei, miłości i szczęścia.
To także kontakt z drugim człowiekiem, który sprawia, że poznajemy siebie.
Poznawanie siebie to jak wielka przygoda żeglowania po bezkresnym ocenie, to odkrywanie każdego dnia siebie na nowo w codziennych, zwyczajnych często zaskakujących sytuacjach. To mierzenie się ze swoimi lękami, ograniczeniami, słabościami. Któż ich nie ma…?
Tutaj nasuwa mi się pytanie – czy człowiek jest w stanie poznać siebie do końca, zrozumieć? Wyzbyć się tak często zadawanego pytania: dlaczego?, czy jest to w ogóle możliwe? Któżby nie chciał mieć pewności przy podejmowaniu decyzji, że to słuszna i dobra decyzja, któżby nie chciał rozumieć wszystkiego, mieć zdolności przewidywania. No cóż… to dałoby nam z jednej strony poczucie bezpieczeństwa, stałości, ale ŻYCIE straciło by to coś, co pociąga, fascynuje, dzięki czemu życie nabiera barw, a marzenia stają się rzeczywistością…
Poznawanie siebie to podróż - odkrywania siebie, która chyba tak naprawdę nigdy się nie kończy…

Bycie psychologiem:
To DROGA,
To CIĄGŁY ROZWÓJ,
To POZNAWANIE SIEBIE NA NOWO KAŻDEGO DNIA.
Praca psychologa to pasjonujące wyzwanie,
satysfakcjonujący pomysł na spełnione i udane życie.
 

Obszar zainteresowań:

Psychologia kliniczna, neuropsychologia; problematyka z zakresu zaburzeń psychicznych, stresu, poradnictwa i pomocy psychologicznej, psychoterapii; problematyka zarządzania zasobami ludzkimi, motywacja, diagnoza potrzeb

Publikacje:

  • Brachowicz M., Steuden S. (2004). Obraz siebie u osób o różnym poziomie dojrzałości emocjonalnej W: Tucholska S., Okła W. (red.). Wybrane zagadnienia z psychologii klinicznej. Problemy człowieka zdrowego, Lubin: Towarzystwo Naukowe KUL, 45-60.
  • Brachowicz M., Sadowska M. (2008). Struktura inteligencji emocjonalnej. W: Francuz P., Otrębski W. Studia z Psychologii w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim 15, Lublin: Wydawnictwo KUL, 65-79.
  • M. Brachowicz. (2009). Niepłodność jako niemożność doświadczania własnego rodzicielstwa. W: S. Steuden, K. Janowski (red.). Psychologiczne konteksty doświadczania straty. Lublin: Wydawnictwo KUL, 25-39.
  • M. Brachowicz, A. Chemperek. (2009). Style kierowania a orientacja na zabezpieczanie się i współdziałanie. W: Z. Uchnast (red.). Synergia w relacjach interpersonalnych i w organizacjach. Wybrane zagadnienia z psychologii kierowania. Lublin-Nowy Sącz: TNKUL, WSB-NLU, 267-283.
  • M. Brachowicz. (2009). Psychologiczne determinanty efektywnego radzenia sobie ze stresem niepłodności.W: K. Janowski, J. Gierus (red.). Człowiek chory. Aspekty biopsychospołeczne. Wydawnictwo BEST PRINT, 213-228.
  • Brachowicz M.(2010). Człowiek – Narracja - Wartościowanie - Dialog. Teoria Huberta J.M. Hermansa. W: A. Tokarz (red.). Wielkie Teorie Osobowości. Koniec czy początek? (s. 127-138). Lublin: TN KUL, WSB-NLU w Nowym Sączu.
  • Brachowicz M., Chemperek A. (2010). Dziecko świadkiem przemocy w rodzinie (s. 129-137). W: Przełam blokady… ratuj rodzinę. Konferencja poświęcona przemocy w rodzinie 24-26 maja 2010 roku. T 1. Wydawnictwo: BIBLOS.
  • Brachowicz M., Chemperek A. (2010). Psychologiczne skutki przystosowania się do destrukcyjnego związku. W: Przełam blokady… ratuj rodzinę (s.119-128). Konferencja poświęcona przemocy w rodzinie 24-26 maja 2010 roku. T 1. Wydawnictwo: BIBLOS.
  • Brachowicz M., Nosowska M. (2010). Trwałość związku opartego na przemocy. Przegląd koncepcji wyjaśniających pozostawanie ofiar w relacji z prześladowcą (s. 261-269). W: Przełam blokady… ratuj rodzinę. Konferencja poświęcona przemocy w rodzinie 24-26 maja 2010 roku. T 1. Wydawnictwo: BIBLOS.
  • Brachowicz M. (2010). Ofiara przemocy – badania empiryczne (s. 19-71). W: Przełam blokady… ratuj rodzinę. Konferencja poświęcona przemocy w rodzinie 24-26 maja 2010 roku. T 2. Wydawnictwo: BIBLOS.