Studia podyplomowe
z zakresu Pedagogiki:
Stymulacja zmysłów i integracja sensoryczna

Prezentowany kierunek to studia podyplomowe o charakterze doskonalącym. Ich głównym celem jest wyposażenie słuchaczy w interdyscyplinarną wiedzę z zakresu biologii, psychologii oraz metodyki pracy z dziećmi z zaburzeniami sensomotorycznymi. 

Program przygotowuje do wspierania rozwoju dziecka poprzez stymulację systemów zmysłowych oraz pozwala na zdobycie kompetencji niezbędnych do udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach, zgodnie z: 

• § 6 Rozporządzenia MEN z dnia 9 sierpnia 2017 r. (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1798) w zakresie prowadzenia zajęć specjalistycznych (korekcyjno-kompensacyjnych, logopedycznych oraz innych o charakterze terapeutycznym). 
• § 17 ust. 1 ww. rozporządzenia, określającym wymagania wobec specjalistów prowadzących zajęcia. 

Doskonalące studia podyplomowe " Stymulacja zmysłów i integracja sensoryczna" skierowane są przede wszystkim do osób posiadających przygotowanie pedagogiczne, które chcą podnieść swoje kwalifikacje zawodowe, a w szczególności dla: 

• nauczycieli, psychologów i pedagogów, 
• logopedów, fizjoterapeutów oraz personelu medycznego. 
• oraz do pozostałych zainteresowanych (np. rodziców)*. 

W celu przyjęcia na studia podyplomowe "Stymulacja zmysłów i integracja sensoryczna" niezbędne jest posiadanie dyplomu ukończenia studiów I stopnia, II stopnia lub jednolitych studiów magisterskich.  

Studia przygotowują do pracy diagnostyczno-klinicznej i wspierającej w warunkach szkolnych i przedszkolnych. Należy jednak pamiętać, że prowadzenie pełnej terapii integracji sensorycznej (SI) jako samodzielny terapeuta wymaga – zgodnie z ogólnopolskimi standardami i przepisami dotyczącymi certyfikacji – ukończenia dodatkowych specjalistycznych kursów/szkoleń nadających uprawnienia terapeuty SI określonego stopnia. Studia stanowią doskonałą bazę merytoryczną i merytoryczne przygotowanie do uzyskania tych kwalifikacji. 

Absolwent zdobywa kompetencje w zakresie:

• Rozpoznawania i diagnozowania zaburzeń integracji sensorycznej w pracy pedagogicznej. 
• Planowania zajęć stymulujących rozwój psychosensoryczny dziecka. 
• Zasad prowadzenia „innych zajęć o charakterze terapeutycznym” w ramach pomocy psychologiczno-pedagogicznej. 
• Metodyki pracy pod okiem doświadczonych nauczycieli i specjalistów posiadających kwalifikacje odpowiednie do rodzaju zajęć (§ 17 ust. 1 rozporządzenia). 

Ukończenie studiów doskonalących „Stymulacja zmysłów i integracja sensoryczna” przede wszystkim wzmacnia kompetencje zawodowe pedagoga i poszerza zakres wykonywanych zadań.

Zdobyta wiedza i umiejętności mogą być wykorzystywane w praktyce zawodowej m.in. poprzez:

• prowadzenie zajęć o charakterze wspierającym i terapeutycznym w ramach pomocy psychologiczno-pedagogicznej
• realizację zajęć stymulujących rozwój sensoryczny dzieci w przedszkolach i szkołach
• wspieranie diagnozy funkcjonowania dziecka i współpracę ze specjalistami (psycholog, terapeuta SI, logopeda)
• wzbogacenie codziennej pracy dydaktycznej i wychowawczej o elementy integracji sensorycznej
• prowadzenie zajęć indywidualnych lub grupowych w placówkach edukacyjnych i prywatnych

Studia zwiększają również konkurencyjność na rynku pracy, umożliwiają rozwój w obszarze pracy specjalistycznej oraz stanowią przygotowanie do dalszego kształcenia, w tym uzyskania certyfikowanych uprawnień terapeuty integracji sensorycznej.

Na rynku edukacyjnym rośnie zapotrzebowanie na pedagogów posiadających dodatkowe kompetencje w zakresie wspierania rozwoju dziecka, w tym stymulacji zmysłów i integracji sensorycznej. Wynika to z coraz większej liczby dzieci wymagających pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz potrzeby prowadzenia zajęć wspierających w szkołach, przedszkolach i placówkach specjalistycznych.

Studia doskonalące zwiększają konkurencyjność pedagoga na rynku pracy i pozwalają lepiej odpowiadać na aktualne potrzeby placówek edukacyjnych.

*W przypadku osoby, która ukończyła studia podyplomowe lub kursy z zakresu Integracji Sensorycznej (SI), ale nie posiada przygotowania pedagogicznego (np. rodzic, który nie jest nauczycielem ani pedagogiem), sytuacja prawna i zawodowa wygląda następująco: 

1. Brak uprawnień do pracy w oświacie 

Osoba bez przygotowania pedagogicznego nie może zostać zatrudniona jako terapeuta SI w publicznych placówkach oświatowych (przedszkolach, szkołach, poradniach psychologiczno-pedagogicznych). Według polskich przepisów, aby pracować w tych miejscach, trzeba być nauczycielem w rozumieniu Karty Nauczyciela. 

2. Możliwość pracy w sektorze prywatnym i medycznym 

Mimo braku przygotowania pedagogicznego, taka osoba (jeśli ma wykształcenie np. fizjoterapeutyczne lub medyczne) może: 

Prowadzić terapię w prywatnych gabinetach i centrach terapeutycznych. 

Pracować w placówkach podlegających pod resort zdrowia (np. w szpitalach, przychodniach rehabilitacyjnych), o ile posiada wykształcenie medyczne/okołomedyczne. 

Założyć własną działalność gospodarczą świadczącą usługi terapeutyczne (choć tu kluczowe są standardy danego stowarzyszenia, które wydało certyfikat). 

3. Perspektywa rodzica (Zastosowanie domowe) 

Rodzic kończący takie studia/kursy zyskuje przede wszystkim ogromną wiedzę merytoryczną, która pozwala mu na: 

Świadome wspieranie rozwoju dziecka: Rozumienie, dlaczego dziecko reaguje w określony sposób na bodźce. 

Właściwą stymulację domową: Umiejętność dostosowania otoczenia (dieta sensoryczna) i zabaw do potrzeb dziecka. 

Wsparcie procesu terapeutycznego: Rodzic staje się partnerem dla terapeuty prowadzącego dziecko, potrafi precyzyjnie opisać postępy i trudności.