Wczesne wspomaganie rozwoju dziecka – przekonaj się, czy to dla Ciebie

Wczesne wspomaganie rozwoju to obszar, który zajmuje się rozpoznawaniem i terapią dzieci zmagających się z zaburzeniami rozwoju widocznymi na wczesnym etapie dzieciństwa. Terapia WWR wymaga często zaangażowania kilku specjalistów, którzy indywidualnie dopasowują program terapii do trudności, z jakimi mierzy się dziecko.

Na czym dokładnie polega wczesne wspomaganie rozwoju dziecka? Jak wygląda taka praca? Czy warto się tym zajmować? Odpowiadamy!

Wczesne wspomaganie rozwoju dziecka – co to za dziedzina?

Wczesne wspomaganie rozwoju dziecka to interdyscyplinarna dziedzina, której bazą jest przede wszystkim psychologia rozwoju dziecka, gdyż przedmiotem zainteresowań jest rozwój psychofizyczny maluchów. Oprócz tego łączy ona w sobie m.in. elementy logopedii.

Na czym polega wczesne wspomaganie rozwoju dziecka?

Wczesne wspomaganie rozwoju to rodzaj programu terapeutycznego, którego celem jest złagodzenie zauważalnych opóźnień lub odstępstw w zakresie rozwoju dziecka.

Do najczęstszych zaburzeń i dolegliwości, które podlegają terapii WWR, należą:

• autyzm,
• ADHD,
• niepełnosprawność intelektualna lub/i ruchowa,
• zaburzenia w zakresie narządu wzroku, mowy lub słuchu,
• dysfunkcje związane z niewłaściwym lub zaburzonym rozumowaniem komunikatów (np. dziecko nie rozumie słów, które są do niego wypowiadane).

Terapii WWR mogą podlegać także zaburzenia o niższej intensywności, choć z założenia jest to program terapeutyczny ukierunkowany na dzieci zmagające się z wyższym stopniem dysfunkcji, co może być kwalifikowane jako niepełnosprawność.

Jak wygląda terapia WWR?

Terapia wspierająca wczesny rozwój dziecka to złożony proces. Zwykle oprócz psychologa jest w to zaangażowany także pedagog oraz pediatra.

W razie konieczności, np. przy zaburzeniach mowy, w zespole terapeutycznym znajduje się także logopeda. Taki zespół jest niezbędny nie tylko do tego, aby przygotować najlepszy plan wsparcia dla rozwoju dziecka, ale również po to, aby monitorować postępy.

• W niektórych przypadkach konieczne może być także zaangażowanie fizjoterapeuty. Celem terapii jest złagodzenie lub całkowite wyeliminowanie trudności, które towarzyszą dziecku w różnych obszarach jego funkcjonowania.
• Warto pamiętać również o tym, iż oprócz pracy z dzieckiem istotnym elementem całego procesu jest współpraca z rodzicami. Wymagają oni wsparcia m.in. w zakresie akceptacji tej sytuacji.
• Oprócz tego rodzice powinni zostać poinformowani przez specjalistów w zakresie tego, jak opiekować się dzieckiem poza terapią, aby wspomagać jego rozwój. Rolą zespołu specjalistycznego jest opracowanie ćwiczeń, które rodzice mogą wspólnie z dzieckiem wykonywać także w domu.

Kluczowym aspektem w terapii WWR jest to, aby rozpocząć ją jak najwcześniej. Im młodsze dziecko, tym bardziej rosną szanse na korektę dysfunkcji. Wynika to m.in. z większej plastyczności mózgu oraz dużej podatności na czynniki zewnętrzne. Oprócz tego wraz z wiekiem zaburzenia się nasilają, co również przekłada się na skuteczność terapii.

Wczesne wspomaganie rozwoju dziecka – kto może się tym zajmować?

Aby prowadzić terapię w zakresie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, należy przede wszystkim posiadać odpowiednie kwalifikacje.

Wymogiem jest ukończenie studiów magisterskich na takich kierunkach, jak psychologia lub pedagogika.

Istotnym jest uzupełnienie edukacji o specjalność wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, np. na studiach podyplomowych.

Praca w zespole wspomagania wczesnego rozwoju dziecka przeznaczona jest także dla osób, które ukończyły studia fizjoterapeutyczne lub z zakresu rehabilitacji ruchowej i posiadają dodatkowo tzw. przygotowanie pedagogiczne. Pozostałe osoby wchodzące w skład zespołu to logopeda oraz pediatra.

Praca w zakresie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka – jakie cechy trzeba posiadać?

Osoba podejmująca się pracy w zespole wspomagania wczesnego rozwoju dziecka jako psycholog lub pedagog powinna przede wszystkim charakteryzować się dużą empatią, wyrozumiałością i cierpliwością. Są to cechy kluczowe nie tylko w trakcie prowadzenia terapii z dziećmi, ale również w rozmowach z ich rodzicami.

Taki specjalista musi posiadać w sobie chęć i umiejętność motywacji dziecka, a także uważnej obserwacji i wyciągania wniosków. To element kluczowy do tego, aby na bieżąco sprawdzać, czy dobrany program terapii przynosi oczekiwane rezultaty.

Pracując w zespole wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, trzeba również dbać o aktualizację swojej wiedzy oraz współpracować ze specjalistami, a co za tym idzie – dobrze czuć się w pracy zespołowej i dbać o asertywność.

Wczesne wspomaganie rozwoju dziecka – czy warto studiować ten kierunek?

Wiedza i umiejętności w zakresie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka to bardzo cenne kompetencje na rynku pracy.

Coraz częściej rodzice świadomie decydują się na wsparcie dzieci w zakresie ich rozwoju i starają się reagować wcześnie na pojawiające się dysfunkcje. Specjaliści, którzy efektywnie prowadzą terapię wczesnego wspomagania rozwoju, z pewnością znajdą zatrudnienie i osiągną satysfakcję z wykonywanej pracy.